کاش میشد اشک را تهدید کرد ......   معنی لبخند را تعبیر کرد

کاش میشد مثل گلها ساده بود........   سادگی را با تو عالمگیر کرد

کاش میشد از میان لحظه های زندگی .......  لحظه دیدار را نزدیک کرد

                           کاش میشد..........کاش میشد....

در حسرت دیدار تو بگذار بمیرم

                                     بگذار که در حسرت دیدار بمیرم

....!!!

نقطه

به  سیزده سالگی،  جهانی از دبستان رانده شد،

در  ستیز با  سودمندی ِ یک نقطه:

که  می گریخت از تیزی ِ نوک ِ مداد  بر زبانم

و فرار تر بود از الکترون

که ابر تخته سیاه

را می پوشاند از ندانستن.

لکه سایه ها بر هفته های کم رنگ آن تابستان

برگ های افرا برای صدمین بار ریختند.

دانه های سیاه کاشته شد

به رویش در تفریح گاه.

از خود پرسیدم، به تردید

در خاریدن ِ سر ِ زانو، انگار تکه ای بخت.

باور جان می گرفت، به قوت از شکل های امید:

که روح ِ مقدس ِ هندسه خود وحی ِ جان بود

کوتاه ترین بند ِ میان خدا و من